rakoun in santicas

Pazartesi pazartesi şoktayım.  Kendime, düşündüklerime inanamıyorum, benim düşünce ve davranış yapım nasıl bu kadar değişmiş olabilir. Gerçekten inanılmaz, kendime inanamıyorum, milete yıllarca saçmalama o öyle olmaz dediğim şeyi düşünüyorum içten içe, ve bu aydınlanmaya varmak için gerçekten günlere takvime yazışmalara fln bakmam gerekti.  Şimdi ne oldu özetle, biriyle date etmeye başladım bu normal olarak herkesin yaptığı birşey. yada görüşmeye başladım, herneyse işte. bir süredirde pandeminin de etkisiyle pek yeni insanlarla tanışmıyordum, belli amaçlar ugruna diyeyim.  Neyse aslında fark ettim ki biz görüşmeye başlayalı daha da ilginç olanı tanışalı sadece 10 gün olmuş, 10 gün ya 10 kısa gün. benim kafamda of ne kadar az görüşüyoruz neden beni aramıyorlar fln dönüyor sanki aylardır flört ediyormuşuz da ben ihmal ediliyormuşum triplerindeydim ta ki bu sabaha kadar.  Bugün sabah düşündüm, bir dk ya dedim benim evrenimde 10 gün neye denk geliyor, yani alt tarafı 10 ...

Hello karantina gunleriniz nasil geciyor bakalim ? Ben kendi surecimi anlatayim, ilk olarak ben bu karantina zimbirtilari baslamadan ve olaylar buyumeden saddece italya da universiteler tatil omusken, almanya fransa isvec turkiye kendi hallerinde takilirken 8 martta almanaya ya deneye gittim. Neden böyle birsey yaptim cunku bunun bu kadar buyuyecegini dusunmemistim. yine de gitmedene önce ne olur ne olmaz diyerek eve baya yiyecek alisverisi yapmistim.dezenfektanlari zaten subat ayinin sonu gibi aldim bir köseye koydum. Bu aralar yaptigim en zekice islerden biri buydu bence. Neyse biraz korka tirsa birazda heyecanla almanya da deneye gittitm, corona sakalari havalar da ucusuyor tabi ki. kucucuk bir kontrol odasinda 10 kisi oldugumuz oluyor kampusten disari cok cikmiyoruz, sadece aksam yemeklerine disari ciktik fln hayat guzel bir yandanda haberleri takip ediyoruz. Ama hala ciddi degiliz, ta ki ispanya kapilari kapatana kadar, noluyor ya kendi ulkemize de giremicez mi demeye fln baslad...

uzun zaman sonra merhaba tekrar. bu yaziyi artik belli bir kisiye yazmiyorum, kendime yaziyorum diyelim. kendi kendime konusmak yerine kendime yazmak daha mantikli geldi, yazmayinca surekli ayni seyleri konusuyorum. gitgide daha iyi ouyorum baya iyilesiyorum. arada hatta yeni insanlarla tanisiyorum fln baya iyi oluyor. bu ara sosyal olarak ataga gecmeye calisiyorum, diger doktora ögrencileriyle bulusuyorum fln. yeni arkadaslar edinmem lazim, dusuncelerimi zenginlestirmek icin cesitlilik lazim. Bu arada gecen gun biri hic asik oldun mu diye sordu, bende bir kere asik oldum iki kere de sevdim dedim. sonra bir anda özur dilerim uzmek istememistim dedi, dedim uzulmuyor olmam lazim artik, cok oldu biteli ama insan hatirliyor iste. kendime kucuk bir dikis makinasi mi alsam acaba ? bu ara kendime bir patchwork yapasim var, ama elde de yapilmaz ki o meret. örgu ördum iki ay bir bereyi uc kere sokup bastan basladim sonunda bitirdim, simdide iki ucunu bir araya getirip birlestirmiyorum ge...

"nasıl seversiniz birbirinizi? mesela oturtup karşısına seni, dikkatlice izledi mi? karşılıklı içilmiş bir kaç sigara, sen derinden bir nefes alırken üstelik gözlerinin içine baka baka, sigarasını üfledi mi? hiç attı mı sigarasını, sen geliyorsun ve ancak sen geliyorsun diye kapattı mı kapısını insanlığa? dizlerine yattı mı? yatmadı de. yattıysa gözlerini dikip yüzüne, âşık âşık baktı mı? bakmadı de. “yakarım lan bu şehri, bu şehir içinde sen varsan şehir, bu kalbim içinde sen varsın diye şehir, yoksa çöl!” diye bağırmadı mı sokağın boşluğunda? yapmadı de. kimse sen gibi olmadı de. siz nasıl sevdiniz birbirinizi? sevmedik de." ahmet yavuz   

"bir ilaç içsem bari diye düşündüm, biraz kolonya sürünsem, ferahlasam, pencereyi açsam. şöyle bir şey yazdım sonra: yağmur, çamurlu bir elbise dikiyor şehre sıkılıyoruz hepimiz bu çamurlu giysinin içinde. berbattı, bir şiire böyle başlanmazdı. iç ses diye söylendim, ardından yıldırım gürses... aptal aptal güldüm bir de buna. ayşecik vazoyu kırıyor ve ‘tamir et bakalım’ diyordu babasına. yapıştırsam da parçalarını hayatımın su sızdırıyordu çatlaklarından. karnabahar kızartmıyordu asla başrolde kadınlar. güçlü bir el silkeledi beni sonra sanırım tanrı’nın eliydi. sayamadım kaç ah döküldü dallarımdan. binlerce yeşil gözü olan bir zeytin ağacı gibi, çok şey görmüşüm gibi, ve çok şey geçmiş gibi başımdan, ah...dedim sonra ah! iç ses, diye söylendim çocukken şöyle dua ederdim tanrı’ya: tanrım bana hiç erimeyen, kırmızı bir bonbon şekeri yolla. eski tül perdelerden gelinlik biçerdik kardeşimle kendimize durmadan, olmayan çayları, olmayan fincanlardan içerdik. olmayan kapıları açardık, o...

"bir varmış bir yokmuş" derler hani: aşkın küçük sandalı hayat ırmağının akıntısına kafa tutubalir mi! dayanamayıp parçalandı işte sonunda acıları mutsuzlukları karşılıklı haksızlıkları hatırlamağa bile değmez: ödeşmiş durumdayız kahpe felekle. ve sizler mutlu olun yeter mayakovski (mayakovski'nin intihar mektubunun sonundan alınmıştır.)

Durup dururken sinirlendim. ne oldugunu anlatayim simdi size. Benim diyetisyenlik okumus uzaktan bir kuzenim var, kendisi instagra mdiyetisyeni olma yolunda ilerliyor, yani zaten cok yuksek beklentilerimin oldugu bir insan degil. Neyse instagram hikayesinde, parayla tezlerin istatistik analizini yapan bir hesabi paylasip, cok iyi analiz yaptiklarini ödevlerini tezlerini oraya yaptirabileceklerini yazmis. Dusunebiliyor musunuz? bunu yapan bir universite mezunu ! Ve bahsettigi sey de ufak tefek birsey degil bitirme tezi ! Baya baya tezi baskasina yaptirmaktan bahsediyor ve bunun cok ucuz ve iyi is cikartan bir firma oldugunu söyluyor. Zaten dedigim gibi beklentimin cok yuksek oldugu bir insan degildi ama , bu da resmen diger ögrencilerin emegini ezmektir. Senin oldugunu iddia ettigin bir yayini baskasina yaptirmaktir. ve tamamen etik disidir. Universite mezunu olan bir insanin etik degerleri nasil bu kadar yerlerde olabilir anlamak mumkun degil. Simdi o hikayeyi gören bir insan na...