bir varmış bir yokmuş bir gün bok böceği er adam aramaya karar vermiş artık evlenmek istiyormuş. Neyse gel zaman git zaman düşmüş yollara. ilk olarak bir çobanla karşılaşmış çoban nereye gidersin böyle bok böcüğü demiş, bok böcüğü kızmış sen bana bok böcüğü diyemezsin demiş, tamam demiş çoban ne diyeyim, saçı uzun sellen kadın kendi küççük hükmü büyük gelin kadın diyeceksin demiş. tamam demiş çoban söyle bakalım saçı uzun sellen kadın kendi küççük hükmü büyük gelin kadın nereye gidersin demiş. bok böcüğü de er adam ararım demiş. çoban ben olurum senin erin demiş, dur bakalım demiş bok böcüğü beni neyle döversin evlenirsek, çoban bakınmış etrafına seni sopamla döverim demiş. olmaz demiş bok böcüğü o sopa çok büyük ben dayanamam ona demiş, ve yoluna devam etmiş. derken dere tepe düz gitmiş bir arpa boyu yol gitmiş, bokböcüğü fare ye rastlamış fare nereye gidersin bok böcüğü demiş. bok böcüğü yine kızmış bok böcüğü değil saçı uzun sellen kadın kendi küççük hükmü büyük gelin kadın diyeceks...
cenazeler ne kadar ilginç, yada bana öyle geliyor. daha önce hiç cenazeye katılmadım, yakını ölen birini teselli etmedim, hiç bilmiyorum yani bu işleri. ama bugün biraz anladım. bugün bölümün önünden bir cenaze kaldırıldı. cenazeler evlerdne kaldırılır aslında değil mi, eğer hayatınızı bir üniversiteye ve eğitime adadıysanız cenazeniz ordan kaldırılır sanırım. bugün bölümden emekli prof. lardan birinin cenzesi kaldırıldı. evinden değil burdan. ama neden burdna neden bölümün önünde bir tabut var ve neden bütün hocalar aşşağıda. çok ilginç bence, bir insanın hayatını işine adaması böyle birşey demekki, artık iş olmakdan çıkıp hayatının tamamını oluşturması böyle birşey.
bir eksiklik var anlamlandıramadığım. ne yapsam gitmiyor içimden. bakıyorum şimdi kendime içime dışıma hatta sağıma soluma, bir sürü eksik var gibi sanki ama bana görünmezlermiş gibi. bilemyioru mbazen ne aradığımı bende, ama arıyoru mhala birşeyleri. belkide 26 ma giriyor olmanın verdiği boşluk bu. şimdi düşünüyorum 18 20 li yaşlarda bir sürü hayalim vardı 25 26 lı yaşlarım için. olmak istediğim yeri ve hayatı izlemiştim uzun süre hyallerimde. ama hep bir pembe dizi kıvamındaydı o zamanki hayallerim. işim vardı arkadaşlarım vardı, akşamları dışarıya çıkıyorduk. süslüydüm belki birazda. sıradan bir işim vardı akşamlara kadar uzamayan. hırsım yoktu hiç hayallerimde sıradan paramı kazanayım gezip eğleneyimdi tüm hayallerim. bakıyorum şimdi o hayallerin neresindeyim diye. evet arkdaşlarım var işm var tamam hayallerimdeki kadar mükemmel değil yaptıgım iş ama iyi yinede. akşamları yemege çıkıyorum canım sıkılınca arayacak görüşecek insanlarım var. aslında düzenli bir hayat dışında herşeyin...
Yorumlar
Yorum Gönder